Hoofd- adoptie en pleegzorgEen diepgaande blik op interne foetale monitoring

Een diepgaande blik op interne foetale monitoring

adoptie en pleegzorg : Een diepgaande blik op interne foetale monitoring

Een diepgaande blik op interne foetale monitoring

Door Robin Elise Weiss, PhD Bijgewerkt op 23 juni 2019

Photodisc / Getty-afbeeldingen

Meer in arbeid en levering

  • Pijnstilling
  • C-secties

Interne foetale monitoring houdt in dat een elektrode rechtstreeks op de hoofdhuid van de baby wordt geplaatst terwijl deze nog in de baarmoeder is. Deze test wordt uitgevoerd om de hartslag van de baby en de variabiliteit van de hartslagen op het moment van de bevalling te evalueren.

Hoewel IFM meestal wordt gebruikt tijdens hoog-risicogeboorten, kan het ook worden gebruikt bij een laag-risicogeboorte als het zorgteam niet in staat is om een ​​nauwkeurige meting te krijgen van externe monitoringtechnieken, zoals auscultatie en elektronische foetale monitor (EFM).

Hoe interne foetale monitoring wordt uitgevoerd

De IFM wordt via de baarmoederhals ingebracht in het deel van het lichaam van de baby dat zich het dichtst bij de opening bevindt (meestal de hoofdhuid). Als de moeder haar water niet heeft gebroken, zal een amniotomie worden uitgevoerd om dit te doen. Een foetale elektrode wordt vervolgens geplaatst door een minuscule draad in de bovenste lagen van de hoofdhuid van de baby te schroeven.

Tegelijkertijd kan een intra-uteriene drukkatheter (IUPC) ook in de baarmoeder worden geplaatst tussen de baarmoederwand en de baby. Hierdoor kan het geboorteteam ook de exacte kracht van de weeën van de moeder meten in plaats van te vertrouwen op de minder nauwkeurige vormen van externe monitoring. Dit is vooral handig wanneer geïnduceerde arbeid wordt aangegeven.

voordelen

Interne foetale monitoring maakt directe monitoring van het hart van de baby mogelijk in tegenstelling tot auscultatie, wat een indirecte vorm van monitoring is. Auscultatie maakt gebruik van een apparaat dat door de maag van de vrouw luistert, in de vorm van een stethoscoop of een echografie-foetoscoop. Auscultatie is de meest gebruikte techniek voor zwangerschappen met een laag risico.

IFM overwint ook een van de belangrijkste beperkingen van de EFM: de noodzaak voor de vrouw om absoluut stil te blijven. Met een EFM wordt het bewakingsapparaat om de taille van de vrouw vastgemaakt. Elke beweging kan het signaal verstoren en wijzen op onregelmatigheden die er al dan niet zijn.

Interne monitoring kan ook een onnodige keizersnede voorkomen als foetale nood wordt aangegeven bij externe monitoring, maar niet de IFM.

Risico's

Ondanks de voordelen zijn er een aantal risico's verbonden aan IFM, waaronder:

  • Blauwe plekken of krassen op de hoofdhuid van de baby
  • De risico-infectie voor de moeder of baby van buitenaf
  • De bewegingsbeperking voor de moeder die arbeid pijnlijker en moeilijker kan maken
  • Het risico op infectie van moeder op kind (IFM is gecontra-indiceerd bij vrouwen met HIV, herpes en hepatitis)

De IFM-procedure zelf heeft controverse getrokken onder sommige beoefenaars die geloven dat het onnodig invasief is. Sommige studies hebben gesuggereerd dat het gebruik ervan geassocieerd is met hogere, in plaats van lagere, percentages van keizersnedes en tangaflevering.

Een studie uitgevoerd in 2013 meldde dat van 3.944 vrouwen bij wie IFM werd gebruikt, 18, 6 procent uiteindelijk een keizersnede kreeg versus 9, 7 procent die geen IFM hadden. Het percentage koorts bij vrouwen was ook bijna drie keer hoger (11, 7 procent versus 4, 5 procent).

Er werden geen verschillen in gezondheid waargenomen bij baby's die werden blootgesteld aan IFM vergeleken met baby's die dat niet waren.

Arbeids- en leveringsinterventies
Fouten gemaakt door nieuwe ouders van tweelingen en veelvouden
Wanneer kunnen baby's pindakaas krijgen?