Hoofd- actief spelenGemeenschappelijke ontwikkelingsstoornissen bij kinderen

Gemeenschappelijke ontwikkelingsstoornissen bij kinderen

actief spelen : Gemeenschappelijke ontwikkelingsstoornissen bij kinderen

Gemeenschappelijke ontwikkelingsstoornissen bij kinderen

Door Ann Logsdon Bijgewerkt 5 juni 2019
Sean Gallup / Staff / Getty Images

Meer in speciale behoeften

  • Verzorgertips en strategieën
  • Therapie en sociale betrokkenheid

Ontwikkelingsstoornissen omvatten een complexe groep stoornissen die lichamelijke beperkingen, intellectuele handicaps, spraakstoornissen en medische aandoeningen veroorzaken. Ontwikkelingsstoornissen zijn meestal aanwezig en worden bij de geboorte gediagnosticeerd. Sommige ontwikkelingsstoornissen kunnen echter niet gemakkelijk worden geïdentificeerd tot de leeftijd van drie tot zes.

Ontwikkelingsstoornissen kunnen variëren van mild tot ernstig. Enkele van de meest voorkomende ontwikkelingsstoornissen zijn:

  • Intellectuele handicaps
  • Syndroom van Down
  • autisme
  • Tourette syndroom
  • Hersenverlamming
  • Spina bifida
  • Fragile X-syndroom
  • Foetale alcohol en drugsgerelateerde syndromen
  • Genetische afwijkingen
  • Velocardiofaciaal syndroom
  • Chromosoomafwijkingen zoals trisomieën

"Groeien kinderen uit" ontwikkelingsstoornissen ">

Heel vaak zullen artsen de ontwikkelingsstoornissen van een kind 'ontwikkelingsachterstanden' noemen. Deze eufemistische term kan erg misleidend zijn. Een vertraagde trein komt immers eindelijk op het station aan - en vertraagde bevrediging is niet hetzelfde als GEEN bevrediging!

De overgrote meerderheid van ontwikkelingsstoornissen is van genetische oorsprong. Het is niet mogelijk om uit je genetica te "groeien". Kinderen groeien dus niet uit ontwikkelingsstoornissen.

Als je verhalen hebt gehoord over kinderen met een bepaalde ontwikkelingsstoornis die plotseling worden 'genezen', wees dan erg sceptisch. De kans is groot dat dat kind een milde versie van de handicap en veel therapie had. Als gevolg hiervan kan dat specifieke kind op zijn minst op een leeftijdniveau functioneren.

Wanneer kinderen met ontwikkelingsstoornissen opgroeien

Kinderen met ontwikkelingsstoornissen worden volwassenen met ontwikkelingsstoornissen. Hun niveau van functioneren (en sociaal, economisch en carrièresucces) zal afhangen van een aantal factoren:

  • Type handicap. Sommige ontwikkelingsstoornissen (zoals spina bifida) maken het voor een volwassene mogelijk om sociaal of op het werk goed te functioneren terwijl aanzienlijke fysieke ondersteuning vereist is. Anderen, zoals het syndroom van Down, kunnen het mogelijk maken om sociaal goed te functioneren - maar vereisen enige mate van ondersteuning in een werkomgeving.
  • De ernst van de handicap. Een volwassene met een lichte handicap kan in staat zijn om rond te werken en / of vaardigheden op te bouwen tot het punt waarop ze zelfstandig of met relatief weinig ondersteuning kunnen functioneren.
  • Bedrag en kwaliteit van de therapie die zij als kinderen hebben ontvangen. Een kind dat als jongere intensieve, passende therapieën ontvangt, heeft meer kans om vaardigheden en zelfvertrouwen op te bouwen - waardoor de kans groter wordt dat hij het goed zal doen als volwassene.
  • Persoonlijkheid. Elke persoon met een ontwikkelingsstoornis is anders. Sommige volwassenen met dergelijke handicaps voelen zich "gehandicapt", terwijl anderen vastbesloten zijn om zo onafhankelijk of succesvol mogelijk te zijn. Deze persoonlijke verschillen hebben veel te maken met uitkomsten.
  • Sociaal netwerk. Een volwassene met een ontwikkelingsstoornis kan behoorlijk geïsoleerd zijn - of kan worden opgenomen in een warme en liefdevolle familie en / of gemeenschap. Het is niet verrassend dat het gemakkelijker is om relatief onafhankelijk te zijn in een gemeenschap van mensen die je kennen en die je willen en kunnen helpen om te slagen.
$config[ads_kvadrat] not found
Categorie:
7 manieren om te vertellen dat je aan het werk bent
Deadbeat Dad stereotypen en onbetaalde kindersteun